كودك دليل تنبيه خود توسط والدين را بايد بداند به کودک نگوييد "دوستت ندارم"

كودك بايد دليل تنبيه شدن خود توسط والدين را بداند، در غير اين‌ صورت اشتباه خود را مجددا تكرار مي‌كند.

دكتر عارفه مبشر در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا)‌ ـ اظهار كرد: تنبيه كردن كودك در وي بسيار موثر است، البته با توجه به سن كودك و عمل اشتباه وي، نوع تنبيه هم بايد متفاوت باشد.

وي افزود: براي تنبيه كودك نخستين گام " ناديده گرفتن" وي توسط والدين است. با بي‌توجهي به عمل و رفتار كودك، او به اشتباه خود پي خواهد برد. لبخند زدن به كودك هنگام تنبيه، نوعي تشويق براي او محسوب مي‌شود و اثر مثبت تنبيه را از بين مي‌برد. در صورتي كه كودك رفتار اشتباه خود را تكرار نكند، در پاسخ بايد وي را مورد تشويق قرار داد.

مبشر تصريح كرد: گام دوم در تنبيه كودك، گرفتن امتيازهايي است كه كودك دارد، اجازه ندادن به كودك براي بازي با اسباب‌بازي‌هايش نوعي تنبيه است.

اين روانپزشك گفت: قرار دادن كودك در يك مكان خلوت آخرين مرحله تنبيه است،‌ البته والدين بايد توجه داشته باشند كه كودك را در اتاقي تاريك و ترسناك قرار ندهند، زيرا اين عمل براي كودك وجهه منفي ايجاد مي‌كند.

وي افزود: همچنين والدين بايد توجه داشته باشند در اتاقي كه براي تنبيه كودك در نظر مي‌گيرند، وسايل بازي و خوشايند او وجود نداشته باشد.

مبشر با بيان اينكه متاسفانه برخي والدين براي تنبيه كودك از جملاتي مانند" تو را دوست ندارم" استفاده مي‌كنند،‌ تاكيد كرد: والدين براي تنبيه كودك نبايد به او بگويند "دوستت ندارم"؛‌ اين عمل كاملا اشتباه است.

وي ادامه داد:‌ تنبيه بدني كودك در مجموعه تنبيه‌ها هيچ‌گونه جايگاهي ندارد. تنبيه بدني موجب مي‌شود كودك هميشه احساس ناامني داشته باشد و احساس كند والدين به او بي‌علاقه‌اند و حتي ممكن است نسبت به والدين خود احساس بدي پيدا كند.

اين روانپزشك گفت: تنبيه بدني يك رفتار پرخاشگرانه است و ممكن است كودك از والدين خود در آينده الگوبرداري كند و به فردي پرخاشگر تبديل شود.